ทำไมต้องมัดตราสังข์ศพ

มีบุตรห่วงหนึ่ง เกี้ยว พันคอ
ทรัพย์ผูกบาทา คลอ หน่วงไว้
ภริยาเยี่ยงอย่าง ปอ รึงรัด มือนา
สามห่วงใคร พ้นได้ จึงพ้น สงสาร
(โคลงโลกนิติ)
เป็นคำกลอนอธิบายการมัดตราสังข์ศพเป็น 3 เปลาะ

เปลาะที่ 1 คอ ปุตฺโต คีวํ เป็นคาถาที่สัปเหร่อจะท่องขณะนำบ่วงมาคล้องคอ หมายความว่า ลูกคือห่วงผูกคอ
เปลาะที่ 2 โยงเชือกมากลางลำตัว ทำเป็นห่วงตะกรุดเบ็ด ผูกหัวแม่มือ ของศพที่พนมถือกรวยดอกไม้ธูป เทียน พร้อมว่า คาถา ธนํ หตฺเถ หมายความว่า ทรัพย์คือห่วงผูกมือ  
เปลาะที่ 3 รัดประคดเอว แล้วโยงเชือกมาที่เท้า เป็นห่วงผูกหัวแม่เท้าทั้งสองให้ติดกัน พร้อมว่า คาถา ภริยา ปาเท หมายความว่า ภริยาคือห่วงผูกเท้า คาถาเปลาะที่สามจะกล่าวเหมือนกันทั้งผู้หญิงและผู้ชาย
บางครั้ง

เมื่อเสร็จจะเอาผ้าขาวผืนใหญ่ห่อทั้งตัว โดยขมวดปมไว้ด้านศรีษะ เพื่อให้สะดวกเวลาเปิดผ้า เอาน้ำ  มะพร้าวล้างหน้าศพก่อนเผา เสร็จแล้ว จะมัดแน่นเป็นปริศนาธรรม 5 เปลาะ
เปลาะที่ 1 กามฉันทะ
เปลาะที่ 2 ความพยาบาท
เปลาะที่ 3 ความง่วงเหงาหาวนอน
เปลาะที่ 4 ความฟุ้งซ่านรำคาญใจ
เปลาะที่ 5 ความลังเลใจ